Ik ben Tsitsi Singizi. Ik kom uit Zimbabwe, ben 26 jaar en woon in de hoofdstad Harare. Ik werk nu drie jaar voor Unicef. Dit werk raakt me emotioneel diep. Mijn ervaringen zijn soms vreselijk, soms hartverwarmend mooi.

Ik ga naar een klein dorp van het Tonga-volk, bij Kariba. Hier woont de achtjarige Prince Mafunga. In zijn jonge leven heeft hij al vijf keer malaria gekregen. Vijf keer!

Hedwig Makumbe is 54 jaar en vrijwilliger bij de Child Health Days. Ze vertelt iedereen over de gezondheidsdagen en moedigt moeders aan om hun kinderen naar de vaccinatieposten te brengen.

Ik tel de vele bochten van de gevaarlijke weg. Het leidt mijn aandacht af van het doel van mijn reis: het bezoeken van de school in Nyamukuwara. Wat gelukkig veel minder negatief uitpakt dan ik dacht.

De honingzoete klanken van het lied van Shingisai vullen de kamer. Mijn gedachten uit naar de misbuikte kinderen die ik heb ontmoet. Het aantal kinderverkrachtingen was de afgelopen drie jaar met 42 procent toegenomen, naar 3.212 verkrachtingen per jaar.

Op mijn reizen door het veld ontmoet ik kinderen die voor hun zieke grootouders zorgen, die als enige voor hun broertjes en zusjes moeten zorgen, en die hun zieke ouders wassen en voor ze koken. En dat in grote armoede.

Steeds meer mensen praten over aids. Onze voorlichting helpt blijkbaar. Maar het tekort aan medicijnen is een groot probleem. Pauros laat de moed echter niet zakken. Hij wordt bijgestaan door thuiszorgwerker Loveness.

Ik hoop dat ik de kinderen met mijn verhalen de stem heb gegeven die ze zo vaak missen. En ik hoop dat ik heb laten zien wat ze het meeste nodig hebben: uw steun.